"Orgullosos do noso /orgullosos dos galego."

Parabéns á Coordinadora dos equipos de normalización lingüística pola súa campaña "ORGULLOSOS DO NOSO/ ORGULLOSOS DOS GALEGO". Unha campaña en positivo botando man desas iconas xuvenís que poden lograr o que non fan os grandes "popes da lingua" e os discursos máis "sesudos": ACHEGAR OS XOVES CARA Á LINGUA.
Mais, sempre hai algunha ovella negra que non está dacordo.Algúns dos comentarios que lin andaban a percura do RH dos participantes, semella que para defender a lingua non vale calquera,apañados estamos se agardamos algo destes abandeirados.

Cinismo.

Non sei como a xente pode tragar.Escoitar a Aznar ou a calquera outro personaxe da dereita dar leccións de moral faime revolver as tripas. Como se pode ser tan cínicos?
Mais, isto é o de menos, eles defenen o seu e aos seus, pero eu xa non estou disposto a comprender a esa recua de esquerdistas de salón, defensora da ortodoxia máis rancia e que foron os que se quedaron na casa o 1º de marzo na Galiza,abríndolle as portas a Frijolito presidente. De que se queixan agora ? Non vían quen eran os que facían a campaña e marcaban as diretrices? Non: eran tan puros e inocentes que ata facían de altavoces das mentiras dos coríferos da FAES.Así nos vai.País!!!
PD
Por iso me gusta a bitácula de Fermin Bouza, non traga e non renuncia a capacidade reflexión mais, tamén do cabreo.

O vello.

Hoxe o vello ten a moral baixa, pésanlle os anos e non é capaz de sacudir do lombo as preocupacións.Prometíase unha semana feliz, logo duns días de lecer e algo se torceu no camiño.Se cadra non é nada importante mais, abonda para borrar o sorriso.
Vós diredes: está tolo, de que fala ? Tedes razón, xa sei que non digo nada. Ao mellor non teño nada que dicir.Estou triste e o demais, que importa ?

Xabier Cordal

Hai tempo que moitos, dos artigos máis interesantes que puiden ler ou escoitar, proveñen da man de Xabier Cordal. O Humor a frescura e, porque non, a ausencia do politicamente correcto xunto con un compromiso con Galicia e con os galegos, son as armas que nos fan gozar da súa escritura.Parabéns Xabier!
PD:
Déixovos aquí o último e agardo que o gocedes como eu o fixen.

Dúas novas.

Hoxe remata o domingo con dúas boas novas, desas que levantan o ánimo e que che pewrmiten afronter a segunda feira con mellor humor.

1ªFrijolito presidente non gaña as municipais(segundo o seu xornal de cabeira e o destinatario das súas subvencións) e con estes datos tampouco gañaría as autonómica,segundo "el voto con botas", moito máis fiábel que os da Coz que teñen que facer virguerías para endozar a noticia.

2ªAs presentación de " 55 mentiras sobre o galego" foron todo un éxito e un cravo máis no camiño de Frijolito presidente.O home debía pensar que as galegas e galegos somos parvos e que o íamos levar en padiolas a Madrí.

Polo menos un respiro neste val de lágrimas.

Fatiguè

Hoxe non teño o ánimo disposto. Non quero saber nada de Frijolito presidente nen de Jesusito de mi vida e moito menos de Roberto alcazar de pedrín: aí vos queda un vídeo para que botedes a lingua a pacer. Traballade un pouco.

Baltar.

No teño nada cos Baltares mais, alegrome da súa vitoria e, coma min, creo que hai moita xente compartindo o meu sentimento. Non só por darlle nos morros ao Frijolito e a súa camada de pijos madrileños, senón tamén porque creo na galeguidade dos Baltares.Non comporto nada do seu xeito de facer política,mais, eles son conscientes de que a súa forza, a súa xustificación está na diferenza e por iso revindican o galeguismo e, nestes tempos que corren, algo é algo.

Pobriños eles!!!

Roberto Alcazar e Pedrín, o noso eximio conselleiro de cultura, estaba moi preocupado porque non estaba tanto no "candelabro" como Jesusito de mi vida e botou a lingua a pacer. Non o fixo mal, de saída xa conseguiu que os mellores escritores e intelectuais galegos( moitos deles traducidos a varias linguas,mesmo ao inghlés) pediran a súa dimisión: ÁNIMO ROBERTIÑO QUE O CONSIGUES !
Os Conselleiros teñen un bo mestre,Frijolito presidente, que anda un día si e o outro tamén a predicar pola Corte (con maiúsculas e non a das vacas que sodes uns mal pensados) as excelencias do seu mandato. Pobriño! Xa non están moi contentos con el e perde predicamento. Decía un amigo meu: hai unha cousa peor ca ser "pijo", querer selo.

Non estamos sós.

A multitude de persoas que ateigou a praza do Obradoiro berrou, alto e claro, que nesta loita non estamos sós.Somos moitos e moitas os as/os que non estamos dispostos a renunciar ao noso idioma,ao noso sinal de identidade.Mais,non viamos á xente que estaba ao nosos carón,esqueceramos os nosos propios alicerces e tivo que vir Frijolito para facernos despertar do sono: MIRE SEÑORA,MIRE SEÑOR,NON QUEREMOS METERNOS CON NINGUÉN,NON QUEREMOS QUE NINGUÉN SE OFENDA,MAIS, SOMOSLLE GALEGAS/OS E QUEREMOS GALEGO !!!

Xa o decía Pondal

Os bos e xenerosos
a nosa voz entenden,
e con arroubo atenden
o noso ronco son,
máis só os ignorantes,
e feridos e duros,
imbéciles e escuros
non os entenden, non.

E aínda algúns ousan preguntar porque na manifestación de onte, Freijolito, Angelito e Jesusito, aparecían nos caratazes coa lenda , "WANTED" , en inghlés, como lles gusta.Pois eu vos direi o porqué: POR TRAIDORES !!

Futuro.

Todos os que somos asíduos ou asíduas a unha plataforma de formación imos ter que facer solicitudes para que nos oferten cursos de inghlés xa que, segundo "Jesusito de mi vida",iso é o futuro". Hai miña naiciña ! Quen nos verá dar clases de ghallego en inghlés!!