sábado, 23 de janeiro de 2010
Non estamos sós.
A multitude de persoas que ateigou a praza do Obradoiro berrou, alto e claro, que nesta loita non estamos sós.Somos moitos e moitas os as/os que non estamos dispostos a renunciar ao noso idioma,ao noso sinal de identidade.Mais,non viamos á xente que estaba ao nosos carón,esqueceramos os nosos propios alicerces e tivo que vir Frijolito para facernos despertar do sono: MIRE SEÑORA,MIRE SEÑOR,NON QUEREMOS METERNOS CON NINGUÉN,NON QUEREMOS QUE NINGUÉN SE OFENDA,MAIS, SOMOSLLE GALEGAS/OS E QUEREMOS GALEGO !!!
Assinar:
Postar comentários (Atom)
PUTA
Video poema feito por Marta Villar sobre este poema de Luisa Villalta do libro póstumo Papagaio. PUTA
-
A CANTIGA DE AMIGO 1.A cantiga de amigo é un xénero poético de orixe autóctona, cuxas raíces máis antigas non nos é posíbel determin...
-
Es Inverno. Inverno. Nena de pel branquísima e fazulas coloreadas polo sol alto de verán. Es Inverno, cativa de xílgaros nas mans e notas ...
Nenhum comentário:
Postar um comentário