Pobriños eles!!!

Roberto Alcazar e Pedrín, o noso eximio conselleiro de cultura, estaba moi preocupado porque non estaba tanto no "candelabro" como Jesusito de mi vida e botou a lingua a pacer. Non o fixo mal, de saída xa conseguiu que os mellores escritores e intelectuais galegos( moitos deles traducidos a varias linguas,mesmo ao inghlés) pediran a súa dimisión: ÁNIMO ROBERTIÑO QUE O CONSIGUES !
Os Conselleiros teñen un bo mestre,Frijolito presidente, que anda un día si e o outro tamén a predicar pola Corte (con maiúsculas e non a das vacas que sodes uns mal pensados) as excelencias do seu mandato. Pobriño! Xa non están moi contentos con el e perde predicamento. Decía un amigo meu: hai unha cousa peor ca ser "pijo", querer selo.