A rúa ábrese interminábel fronte ao viaxeiro dubidoso.Non hai nada, ninguén nas beirarrúas nin tras das xanelas pechadas. Un camiño sen fin. Percursos cara ao deserto.
Mañá..., talvez...Hoxe, militantes da derrota. Desertores do soño.
quarta-feira, 21 de julho de 2010
terça-feira, 6 de julho de 2010
Desgraza.
Merquei unha bandeira portuguesa para festexar a súa vitoria sobre as españas e nisto, vai e perde. VEN PODÍA TER AFORRADO OS SETE EUROS.
Assinar:
Comentários (Atom)
-
A CANTIGA DE AMIGO 1.A cantiga de amigo é un xénero poético de orixe autóctona, cuxas raíces máis antigas non nos é posíbel determin... -
Es Inverno. Inverno. Nena de pel branquísima e fazulas coloreadas polo sol alto de verán. Es Inverno, cativa de xílgaros nas mans e notas ...