Escreber por escreber

Levo tempo sen facer unha postaxe nova e tampouco teño gañas de facelo.Falto de palabras de meu boto das doutros e hoxe tampouco gosto delas.

Medo

Estamos en tempos de medo,onde as vellas pantasmas ouvean de todas partes. Fronte a isto volvamos á poesía:

Terra

Unha liña no horizonte

Lonxe

Auga turba

Remuíños ancorados

Nunha costa inútil

Na túa cara

Un niño de gaivotas carroñeriras

Da terra e do mar

Resignación.

Quero crer que hai moita xente de esquerdas disposta a facerlle fronte á resignación.Hai pouco unha folga xeral
puxo na rúa a milleiros de persoas a percura dun futuro para os seus fillos e hoxe,militantes do PSOE ,plántanlle cara á dirección e apostan polo candidato máis de esquerdas.Ao mellor aínda non todo está perdido.Saúdos.

Labordeta.

Morreu Labordeta. Morreu o home que non  lle calaba a ninguén e nós quedamos un pouco máis orfos de referencias e de exemplos  que nos podan servir.Poucos hai xa como Labordeta e desde a dereita á esqueda só achamos xestores dunha presa de votos. A moral e a ideoloxía xa non contan. Isto é unha merda!!!! Que sós ficamos sen Labordeta, menos mal que nos quedan as súas cancións. Saúde.

Verán.

Non é que non teña gañas de acabar de acabar o verán é que non teño ningunha de traballar.

O galeguismo de Santiago Rey

A historia de La Coz con os tradutores automáticos xa é vella mais, non agardabamos que isto pasara cun produto en cuxos créditos figuran varios /as correctores lingüísticos.Poren pasou: No último número desa mal chamada Historia da literatura galega aparece un Amado Recuncho como especialista en Pondal, Deus nos valla e nos colla confesados !!!!

Rúa.

A rúa ábrese interminábel fronte ao viaxeiro dubidoso.Non hai nada, ninguén nas beirarrúas nin tras das xanelas pechadas. Un camiño sen fin. Percursos cara ao deserto.
Mañá..., talvez...Hoxe, militantes da derrota. Desertores do soño.

Desgraza.

Merquei unha bandeira portuguesa para festexar a súa vitoria sobre as españas e nisto, vai e perde. VEN PODÍA TER AFORRADO OS SETE EUROS.

Rumores.

Chegáronme rumores de que andan buscando ao "negro" que lle escribe os libros de sociolingüística a Anxo Lourenzo. Parece ser que o queren nomear membro da RAG.

Un bico deste vello ao que xa lle cheiran as vacacións.

Dor de moas.

Ao vello xa lle quedan poucas moas mais, estes días, ándanlle revoltas. Non é unha dor forte, é un ruxe-ruxe continuo, un balbordo soterrado pero intenso que se convirte en insoportábel. Mercou un colutorio deses que semellan un xarope para tose e, nin con esas, a incomodidade continuaba.
Canso e preso dun ataque de nervios chamou ao seu dentista para atoparse coa desagradábel sorpresa de que estaba de vacacións. Aquilo xa era a desesperanza total. Aquilo non se podía aguantar e o vello, que é vello e dánlle arroutadas, meteuse na cama e non se ergueu en dous días.
Cando canso do leito, decidiu que xa era dabondo, a dor desaparecera.
O vello non tiña unha explicación :" tan só... ao mellor... pensándoo ben...dándolle moitas voltas...pois pode ser....." Nos dous días non lera un xornal, nen escoitara unha noticia e, por suposto,de Frijolito presidente e de Jesusito de mi vida, rien de rien.

Nestes días revoltos.

Nestes días revoltos e de grandes incertezas ao vello xórdenlle preguntas, reflexións que non pode compartir con ninguén sen pagar o prezo do abandono e da condena ao desterro.Tan só esta pequena bitácora soporta os seus desafogos e hoxe, abusando da súa paciencia, déixalle aquí a última, que non a derradeira:
" Miñas donas e meus señores : pensa o BNG seguir moito tempo agochando a loita polo poder e polas fabas de fin mes e envolvendo as navallas nunha falsa ideoloxía revolucionaria ? Ulo os renovadores ? Onde están os líderes ?Alguén ten un plan de futuro ???????????"