Desgraza.

Merquei unha bandeira portuguesa para festexar a súa vitoria sobre as españas e nisto, vai e perde. VEN PODÍA TER AFORRADO OS SETE EUROS.

Rumores.

Chegáronme rumores de que andan buscando ao "negro" que lle escribe os libros de sociolingüística a Anxo Lourenzo. Parece ser que o queren nomear membro da RAG.

Un bico deste vello ao que xa lle cheiran as vacacións.

Dor de moas.

Ao vello xa lle quedan poucas moas mais, estes días, ándanlle revoltas. Non é unha dor forte, é un ruxe-ruxe continuo, un balbordo soterrado pero intenso que se convirte en insoportábel. Mercou un colutorio deses que semellan un xarope para tose e, nin con esas, a incomodidade continuaba.
Canso e preso dun ataque de nervios chamou ao seu dentista para atoparse coa desagradábel sorpresa de que estaba de vacacións. Aquilo xa era a desesperanza total. Aquilo non se podía aguantar e o vello, que é vello e dánlle arroutadas, meteuse na cama e non se ergueu en dous días.
Cando canso do leito, decidiu que xa era dabondo, a dor desaparecera.
O vello non tiña unha explicación :" tan só... ao mellor... pensándoo ben...dándolle moitas voltas...pois pode ser....." Nos dous días non lera un xornal, nen escoitara unha noticia e, por suposto,de Frijolito presidente e de Jesusito de mi vida, rien de rien.

Nestes días revoltos.

Nestes días revoltos e de grandes incertezas ao vello xórdenlle preguntas, reflexións que non pode compartir con ninguén sen pagar o prezo do abandono e da condena ao desterro.Tan só esta pequena bitácora soporta os seus desafogos e hoxe, abusando da súa paciencia, déixalle aquí a última, que non a derradeira:
" Miñas donas e meus señores : pensa o BNG seguir moito tempo agochando a loita polo poder e polas fabas de fin mes e envolvendo as navallas nunha falsa ideoloxía revolucionaria ? Ulo os renovadores ? Onde están os líderes ?Alguén ten un plan de futuro ???????????"

A preguiza do vello

O vello leva moitas días sen escribir nada. O vello está canso, é vello. Meus queridos amigos e miñas queridas amigas xa sei que andades a criticarme por non saber nada de min mais, cando cheguedes aos meus anos, tamén desapareceredes presas do reuma nos días húmidos.Tampouco seredes capaces de facer dúas tarefas á vez.Desculpádeme e respectade as miñas canas.
Un saúdo do vello.

Manda carallo !!!!

Perdoádeme se son mal falado mais, é o mellor resumo da proposta de pacto feita polo noso "frijolito, presidente". Canda vin o titular do xornal peguei un chimpo : o fillo pródigo regresa ao fogar!!.Un susto sen causa. Non teñas medo Gloria Lac, non pasa nada, foi tan só unha manobra de distracción, tranquila,Alberte e"jesusito de mi vida" velan por ti.
Hai que ter cara e pouca vergonza para propor como pacto o artigo 5º do Estatuto da Autonomía: É A SÚA OBRIGA CUMPRILO E SENÓN,MARCHE.EN MADRID ESPERAN POR VOSTEDE

Incertezas

Nestes tempos de incertezas non teño o corpo para escribir.Xa virán tempos mellores.Hoxe tan só quero deixar constancia de que o 17 temos unha cita en Compostela, polo galego e polo país, NON FALTES.

Unha novela.

Do mesmo xeito que na poesía dos noventa a muller colleu as rendas do seu destino, berrou, basta! e renegou do fado, na narrativa, hai tamén unha liña cuxo eixo xira arredor da muller e onde, esta, se convirte en personaxe principal,independente e dona do seu destino, do mesma maneira que na poesía, A MULLER TAMÉN QUERE NAVEGAR E SABE COMO FACELO.

Neste camiño onde Mª Xosé Queizán fixo a bouza precisa para as que virían detrás e nos farían ver o mundo desde a mirada dunha muller libre,(Teresa Moure , a liberdade de Yolanda Zúñiga...), sorprendeume, agora, unha novela que revisa directamente o mito e, derrúbao desde as súas raíces: CIRCE OU O PRACER AZUL de Begoña Caamaño.Unha obra que nos prende, desde as primeiras páxinas e, descóbrenos a traxedia que leva ao mito a ser mito.Unha pesada cadea,cando o único que quería era NAVEGAR.

ovos asados

É unha modalidade nova e non sei se lle pase a receita a Ferrán Adriá. Eu cheguei a ela de casualidade, cóntovos: puxen uns ovos a cocer e ao mesmo tempo comecei a ensarillar na internet. Os meus ollos ficaron esimismados coas novas de Garzón, as paridas de Mariano e non sei cantas cousas máis do mesmo estilo.
Nestas estabamos cando escotei rebentar un obús na cociña . A miña primeira reacción foi a de tirarme ao chan pensando que viñan os da Falanxe( xa o di miña nai con estas cousas non se xoga)mais, fora unha falsa alarma : eran os ovos.Esquecidos e sin auga, algúns estouparon e os outros ,mañá xa vos contarei a que saben.
Voulle escribir a Mariano para que anote no expediente de Garzón que pola súa culpa escaralláronse os meu ovos e isto non debe ficar sen castigo.Saúdos.

VIVA O 25 DE ABRIL!!!!!

Trevinca.

Unha boa fin de semana percorrendo as terras do Concello de A Veiga e os cumes de Trevinca.Un sábado adicado a busca dese sendeiro que logo andaran as/os amigos/as da Asociación de Veciños mais, tamén foi un bo momento para as conversas de sobremesa e para a descuberta de novos recantos onde perderse entre carballos. Un destes espazos é a Senda Verde do Xares, un percorrido de 34 quilómetros arredor do encoro de Prada e unha boa maneira de aproveitar os recursos naturais, esquecendo a caza e os cazadores dos que son tan amigos as autoridades municipais.
Saúde e bo camiño!!!

Pregunta.

Hoxe gustaría de facer unha pregunta inocente: terán algo que ver os resultados dos escolares galegos,sobre todo en linguas, con o feito de que estes estuden dúas linguas e reciban ensinanzas nas dúas?
Isto que todos os científicos afirmaban é negado, sistematicamente polo PP e os seus amigos bífidos
mais, a realidade é teimuda. Agardamos os seus argumentos.